اساس توبه که در محکمی چو سنگ نمود 

      ببین که جام  زجاجی  چه   طرفه​اش   بشکست

بیار     باده     که    در    بارگاه      استغنا 

      چه پاسبان و چه سلطان چه هوشیار و چه مست

                                                    --------------

خنده   جام   می  و   زلف   گره گیر    نگار 

      ای   بسا   توبه  که  چون  توبه  حافظ  بشکست

                                                  ----------------

در تاب  توبه  چند  توان  سوخت   همچو  عود

      می  ده  که   عمر  در  سر   سودای  خام   رفت

                                                  -----------------

صلاح   و   توبه   و   تقوی   ز  ما  مجو  حافظ 

      ز  رند  و  عاشق  و  مجنون  کسی  نیافت صلاح

                                                 ------------------  

 بشارت     بر    به     کوی    می    فروشان 

       که    حافظ    توبه     از     زهد    و    ریا     کرد   

                                                 ------------------

  دوستان   دختر   رز   توبه   ز  مستوری کرد  

       شد   سوی   محتسب  و  کار  به  دستوری کرد

  آمد  از  پرده  به  مجلس  عرقش پاک کنید 

        تا   نگویند    حریفان    که    چرا    دوری   کرد

                                                 -----------------   

  مشکلی  دارم ز دانشمند مجلس بازپرس  

       توبه  فرمایان  چرا  خود  توبه  کمتر می​کنند  

   گوییا    باور    نمی​ دارند     روز    داوری  

        کاین همه قلب و  دغل  در کار  داور می​کنند

                                                 ------------------

من همان ساعت که از می خواستم شد توبه کار

      گفتم  این  شاخ ار  دهد باری پشیمانی بود

                                                  -----------------

من      از      رندی      نخواهم    کرد     توبه

       و      لو      آذیتنی     بالهجر    و      الحجر

                                                 -------------------

به عزم    توبه   نهادم  قدح   ز کف   صد  بار 

       ولی      کرشمه     ساقی  نمی​کند   تقصیر

                                                  ------------------

حدیث   توبه   در   این   بزمگه   مگو  حافظ  

         که   ساقیان    کمان   ابرویت   زنند   به   تیر

                                                   ------------------

صوفی که بی تو توبه ز می کرده بود دوش    

        بشکست   عهد   چون   در   میخانه  دید  باز

                                                    -----------------

شراب    خانگیم   بس   می   مغانه  بیار     

      حریف   باده    رسید   ای   رفیق    توبه  وداع

خدای را به می​ام شست و شوی خرقه کنید 

      که  من  نمی​شنوم  بوی  خیر  از  این   اوضاع

                                                      -------------------

بیا    که   توبه  ز  لعل   نگار  و  خنده جام     

       حکایتیست    که   عقلش   نمی​کند  تصدیق

                                                     -------------------

به   وقت   گل   شدم از توبه  شراب خجل   

          که    کس   مباد   ز   کردار   ناصواب   خجل

                                                    ---------------------

توبه  کردم  که نبوسم لب  ساقی و کنون    

        می​گزم  لب  که  چرا  گوش  به نادان  کردم

                                                   ----------------------

حلقه   توبه   گر   امروز   چو   زهاد  زنم      

        خازن     میکده     فردا     نکند     در     بازم

                                                    ---------------------

من که عیب توبه کاران کرده باشم بارها     

         توبه   از  می  وقت  گل دیوانه باشم  گر کنم

                                                   ----------------------

به عزم توبه سحر گفتم استخاره کنم      

        بهار   توبه   شکن   می​رسد  چه چاره  کنم

                                                    ---------------------

من ترک عشق شاهد و ساغر نمی​کنم   

         صد   بار   توبه   کردم   و    دیگر    نمی​ کنم

باغ  بهشت  و  سایه طوبی و  قصر و حور  

        با    خاک     کوی    دوست   برابر   نمی​کنم

                                                   ----------------------

پیر   مغان   ز   توبه  ما   گر   ملول  شد   

        گو   باده   صاف کن   که  به  عذر  ایستاده​ایم

                                                   ----------------------

بهار و گل طرب انگیز گشت و توبه شکن     

       به   شادی   رخ   گل   بیخ  غم  ز   دل   برکن

                                                 ---------------------------

ما مرد   زهد  و  توبه  و طامات نیستیم      

      با    ما    به   جام   باده   صافی   خطاب   کن

                                                  --------------------------

نمی​کند دل  من  میل زهد  و توبه ولی      

      به   نام   خواجه    بکوشیم   و   فر   دولت   او

                                                  ----------------------------

از    دست      زاهد      کردیم      توبه         

     و         از         فعل         عابد      استغفرالله

                                                   -----------------------

من   رند   و عاشق   در   موسم  گل           

        آن          گاه           توبه          استغفرالله

                                                  ----------------------

گر خاطر شریفت رنجیده شد ز حافظ   

       بازآ   که   توبه   کردیم   از   گفته  و  شنیده

                                                  ------------------------

کرده​ام    توبه   به  دست  صنم  باده  فروش    

      که   دگر   می   نخورم   بی   رخ   بزم آرایی

                                                  -----------------------

چون    پیاله   دلم از توبه که کردم بشکست    

     همچو لاله جگرم بی می و خمخانه بسوخت